Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial . FGCMF
logo

Volver do diésel á vela?

Gustaríame, como lego nos asuntos marítimos, que me désedes a vosa opinión acerca de se recuperar a pesca a vela é viable para darlle un futuro ao sector. Xa imaxino que a maioría dos 5.000 barcos de pesca galegos que hoxe van a motores de explosión non servirían tal e como están para ser movidos a vela, pero... cabería algún tipo de restruturación dos mesmos ou algunha posibilidade de usar sistemas mixtos vela-motor? O proxecto peixeverde.org parece interesante pero substituír un combustible fósil por outro non semella moi sustentable.

O petróleo non vai volver a estar barato nunca máis, por moita axuda que dean ao sector, así que hai que pensar como mover os barcos dunha maneira realmente sustentable e económica. Pode que teñamos que deixar de vender tanto, competir co peixe de fóra, etc. Algo de proteccionismo, orientarse ao mercado local, non sei... iso xa é política e economía, pero no tema da propulsión gustaríame que me désedes a vosa opinión. Grazas.


Moito tería que cambiar o

Moito tería que cambiar o conto para que fose rentable instalar velas.
Poida que con electricidade xenerada a bordo ou en terra se faga algo. Está claro que o gasoil non vai baixar.


Estimado anónimo. Iso que

Estimado anónimo. Iso que se fala de voltar á vela de traballo na pesca xa é algo que se veu falando en pasados anos cando houbo unha alza espectacular no prezo do combustible. Pode ser posible ?.
Verás , eu penso que senón en todos os ámbitos da pesca quizá nalgún, o da baixura, poida ser economicamente rendíbel. O cal tampouco é unha novidade absoluta. Eu teño constancia de que ata hai mui pouquiños anos algúns mariñeiros xubilados que soían pasar o seu tempo na pèsca levaban envolveitiña unha vela amáis do motor para usala cando había vento e así aforrar os cartos do gasoil. Como eles iniciáranse na súa infancia na mariñeiría tradicional da pesca da baixura tiñan un bó coñecimento de cando e onde aproveitar o vento. Iso sí; cando non había vento puñan o motor, que non era cousa de vogar ós seus anos xornadas de muitas millas !!. E tamén me comentaron dalgún outro caso excepcional dun mariñeiro en Muxía. Aí podería ser o caso de que cando menos parcialmente poidese ser viable. Pero aparte, claro, hai a cuestión de que habería que voltar a aprenderlle o arte da vela de traballo nos novos mariñeiros que só coñeceron a propulsión a motor. A enerxía eólica é de momento gratuita e deixando o caso dos muíños de vento é de todos ( esperemos que por muito tempo )
Opinade a ver que vos parece.


Grazas polas vosas rápidas

Grazas polas vosas rápidas respostas. Espero que esta posibilidade se prantexe no sector e que se poida reaproveitar a nosa cultura tradicional náutica para axudar a que sobreviva un sector que é parte inseparable do noso país.

Eu sego a reflexionar no meu web sobre todo o que vai/pode traernos esa situación irreversible do petróleo.


Vela ou Gasoil?. Penso que

Vela ou Gasoil?.
Penso que temos que facer un analisis de situación:

Para que oficios ?
En que circunstancias ?
Están adaptadas as Embarcacións actuais para asumir ese cambio ?.
Que esixen os mercados ?

Marisqueo, bueno podería ser, pero cambialle tí a xornada laboral de x horas engadindolle x horas mais de ida e volta. Si valorar ascircunstancias de vento
e mar. E ponlle a vela a planeadoira.

Arrastre: a potencia de arrastre actual supera .... veces a capacidade da vela.

si seguimos así, acabaremos preguntandonos: como, cando donde?.

Non sei porque pero o vexo dificilillo. O meior como aporte ocasional en determinadas embarcacións, pero sería significativo o aforro?

O Sorro.


Para o Sorro... que, por

Para o Sorro... que, por certo, como asinas? con "S" "Z" ou Xestás clasificado "X" ? Si non vai ser útil para todo pero penso que se realmente se quere póderíase facer. Sobre todo senón hai o problema de ter que correr a toda presa á lonxa para ver se conseguir o mellor prezo asegún a cotización. Pero isto non é un argumento "técnico " en canto á utilización da vela . Si o é que as actividades pesqueiras en canto tales están inscritas nun sistema económico que prima a máxima rendibilidade económica. O cal non quere dicir que este sistema de vez en cando teña graves crisis económicas coxunturais sí pero non esquezamos que tamén pode telas estructurais.
Hoxe está tan profundamente instalado que adoitamos pensar que non é posible en absoluto unha volta atrás. O das velas soa máis ben a cousa de países " atrasados " ( na orde económica e segundo o noso modelo claro está non ? )E o que eu pensaba era que se podería usar de novo a vela en certas modalidades de explotación económica marítima . Se antes se pescaba ó curricán así é totalmente inimaxinable pensar en voltar a facelo ?. Un caso de conservación daquilo que se da en chamar vela de traballo acontece na mesmísima Europa civilizada onde no Reino Unido a explotación dos bancos ostreiros de Falmouth está obrigado por lei facelo en barcos de vela para non sometelos a unha explotación económica brutal que os esquilme. Así foi como se conservou ata hoxe o famoso Falmouth oyster boat que hoxe tamén se usa como embarcación de recreo. Iso sí os rastros son de ferro.
Facelo doutra maneira está terminantemente prohibido. grazas a iso os leitos ostrícolas naturais desa parte da Cornoalla sunsisten. Se voltamos a mirada cara ós bancos ostreiros naturais de Galicia pregúntemonos agora. Cántos deles subsisten ? E a resposta é clara e contundente: mui pouquiños.E digo máis muitos deles tiveron que ser repoboados con ostra traída de afora ( creo que foi de Arcachon ) pois a de aquí xa desaparecera. Pasan os anos e chegará o tempo en qué pensemos que a única maneira de obter ostras e cultivandoas artificialmente ( e suliñemos esta palabra ) en bateas pois así se fixo , pensará máis de un " de toda a vida " Se se chega a ese punto adios á aquela figura do pescador artesanal .
A cousa está difícil certo. Pero senón cambiamos de maneira de pensar mal vai a irnos. E con todo algo cambiou na maneira de xestionar a pesca polo mariñeiro de baixura. COn toda clase de dificultades que eran facilmente previsibles unha pequena confraría de pesca el Galicia , Lira, conseguíu algo que semellaba imposible. Crear unha reserva de pesca na que se aplicarían medidad de pesca sostible. Protestaron, claro, os doutros portos que non querían facelo. O mar é de todos dicían... pero o caso é que superaron esa primeira fase por que todos eles formaron unha piña e de seguir así veremos como unha eperiencia como esa pode sentar un precedente de
indubidable valor ao funcionar. E é que como a realidade deste días nos amosa para vender o teu producto non chega só con deixalo nal lonxa e adíos mui buenas. Se se crea sobre ese producto o valor engadido estas a diferencialo respecto a doutras ofertas e iso o comprados pode aprecialo ante ofertas similares. Podería seguir pero por agora chega ben Non ?


Antón: poderemos

Antón:
poderemos estar de acordo en moitas cousas, e lamento ser de pensamento "negativo?", as ostras desapareceron e moitos lugares da Galicia pola presecia das bateas esas que emporcan os fondos e sorben as larvas (eso din).
Polo demais a evolución supón a meiora das condicións de vida e traballo dos mariñeiros e benvida.

Sería fantastico incorporar sistemas de aforro de enerxía, fora a vela ou con motores non contaminantes e de combustible barato. FANTASTICO.

Pero en ningun punto do teu argumento me dices como solucionas o tema dos miles de barcos con fasquias de dudoso uso para a vela.

E poderíamos en falar dos paros bioloxicos que permitan unha meior recuperación da riqueza dos atletas peixes, porque non te olvides que o peixe que chega o fondo da ría despois de pasar por arrastres, cercos, betas, miños, nasas, trasmallos, butrons (ata cando)etc. ese é un fenomeno e coma os touros habería que indultalo.

Quen pagaría (ninguén agás os autonomos terrestres que paran sin cobrar) o coste e durante canto tempo, a que nivel ... non quero ser pesimista pero esperemos que racionalicen o mar sin moito door e nos revelen xa o nome do autentico combustible ecoloxico e barato.

Afectuosamente,

O Sorro.


Información interesante.

Información interesante. Douche as gracias Sorro por seguirme dando a vara. Así é como eu vou vendo outras pespectivas dos que teñen a súa vida no mar.
Non obstante eu sego impenitente na miña " teima " Penso que sí podería atopar algún " nicho " onde voltar a probar a vela. Fíxate que non digo nen todo o sector, oficio ou o que fora, só digo un nicho, espazo que xa de seu éche ben reducido en todo este mundo que é maior do que parece .
Por outra banda consideras tí que se seguimos unha corrente de opinión establecida dun tempo a esta parte a madeira xa non é boa para a construción de barcos de madeira e hai que tirarse á materiais sintéticos, ou metálicos. Pensa que se ben teñen o seu espazo iso non quita que poida seguir habendo modelos en madeira.
Sí, eu estou de acordo contigo en que foi un enorme avance para a xente mariñeira, por exemplo a sustitución dos panos naturais polos sintéticos nos aparellos de rede. Non quero que penses que iso foi unha novedade enteiramente positiva! Máis non estou seguro de que todas as novedades haxan de ser no eido tecnolóxico. A pesca ten muito aínda que facer fronte ó sistema que ten de comercialización do peixe. Eis o verdadeiro cabalo de batalla !


Amadisimo Antón:

Amadisimo Antón:
sempre disfrutarei con calquera teima que se poña neste foro, peso que é un dos seus obxectivos . REFLEXIONAR.

E seguindo co noso, si poden ter irrumpido no mercado novas tecnoloxías de construcción, tampouco e malo, soio temos que diferenciar onde estan os perxuicios. A carpintería de madeira non morre, podenna matar, pero ollo teñen que abrir os ollos adaptarse o mercado, evolucionar, eu na miña profesión evoluciono cos tempos sen deixar de exercer coma sempre. Porque eles non?. Tamén poden xurdir novos nichos de mercado, e ollo non penso no traballo que as asociacións da FGCMF. poden darlle (e insignificante)pero sí a darlle voltas os miolos e ofertar. Que che parece a nova Dorna a sara que se está a facer no Grobe, deseñada como LECER e cos novos metodos de construcción? e decir, alistonada, e preparada para un mantemento a orden do que hoxe se esixe. E despois xuntemos conceptos como ecoloxía e economía. Cara onde imos.

O Sorro.


A dorna da que fala Sorro é

A dorna da que fala Sorro é esta
www.dornasara.com
neste blog seguese o proceso constructcivo paso a paso.


Pois a verdade é que a Sara

Pois a verdade é que a Sara é unha preciosidade, e o blog está moi ben feito para seguir o Proceso.
Ben pode ser unha luz para esa Carpintería de Ribeira de embarcacións de pequena eslora. Na Noruega xa teñen ben encetado o tema, veremos que se da feito por aquí ... un proxecto combinado destas "Saras" + regatas + Escola de Vela Tradicional que parece só un soño pode ser que nalgún intre se materialice, é cuestión de sentarse a falar con vontade e bondade


Estou a seguir, nos seus

Estou a seguir, nos seus respectivos blogs, a construcción da Dorna Sara e da Lavanqueira -¿o de lavanqueira terá algo que ver co peixe que pola zona de Bueu e Ons se chama lavanco?- A Lavanqueira vai máis adiantada e, digo eu que sera porque os da Illa son máis traballadores que os do Grove. pero o conto é que parece que unha non ten nada que ver coa outra. ¿Sabedes se as veremos este vran pola Ría?
Eu ando coa idea de comprar un barco e se me deixase levar polo corazón inclinaríame por outra Dorna Sara pero non sei que facer se penso as cousas coa cabeza.
Por outra banda, non sabería se inclinarme por un barco de fibra ou unha coma esta nova dorna.
Paréceme que lin nalgún sitio que as queren facer en serie: ¿Sabedes algo desto? e, en todo caso, ¿Tendes idea do que costa a Dorna Sara?.
Por outra parte non parece que os carpinteiros que a están a facer traballen con moita présa: basta ver como avanza a Lavanqueira e como a Sara non se move.

Interesaríame moito, se vos parece, que me comentarades algo desto. Seríame de axuda.


Cuestión de velocidades:

Cuestión de velocidades:
teño entendido que a Sara navegará a finais de Xullo e en Agosto con seguridade, a Lavanqueira disque e mais improbable.

Si o teu dilema e fibra ou "Sara", vaite pola de Garrido a ver che axuda a aclarar. O problema é fasquia tradicional ou de fibra.

Saúde
Fernando


Seguimos a falar por non

Seguimos a falar por non estar calado...
A dorna Sara empezouse a construir máis tarde que a Lavanqueira, non se trata de ser máis ou menos traballadores, penso que hai que respetar aos carpinteiros, que ao fin son empresas e non creo que estean a perder cartos nin tempo no choio.
A Lavanqueira é unha das fermosas praias da Illa de Arousa, con moita afluencia de pública, tranquila con sitio onde aparcar e un quiosco onde escoita musiquiña e tomar unhas frescas.
En todo caso AMBAS construccións son igual de meritorias e estamos de noraboa ao ver que a fasquía da dorna de tope levanta o voo cando a piques estivo de desaparecer.
Saúdos


pois eu, sen opinar sobre a

pois eu, sen opinar sobre a maior ou menor axilidade, que iso xa se mirará, tamén teño interese no debate fibra-tope, fasquía tradicional-actual, - e iso que pode comigo o orgullo, a defensa e a reivindicación da nosa tradición e gustaríame, mesmo coma a Suso da Moura, ver os pantaláns cheos de barcos nosos coma en Cataluña, e nos pantaláns xente a falar galego...como catalán en Catalunya-, pero, por suposto, gustaríame que se falase de se hai algo do proxecto de construir as "Dornas Sara" -por certo o nome non é moi acertado- en serie, e, sobre todo, interesaríame saber o seu custe como un xeito máis de aclarar o debate fibra-tope de madeira. Tampouco se fala, ó ser de madeira, das necesidades de mantemento que terá frente ó case nulo dos barcos de fibra. Tamén me gustaría falar da orza-quilla e de cómo irá a quilla da Sara para a navegación a vela, e se levará, coma outras, lastre "móvil" repartido pola sentina, que sería un erro ó meu ver, e que afundiría o barco e o faría máis lento. En fin gustaríame que se falase das cuestión económicas, de deseño, de conservación e de todos eses temas que poden animar a alguén a entrar no mercado.
E logo, por curiosidade, que serviría como termómetro para intuir o su posible éxito futuro tamén me gustaría que os da carpintería informasen sobre se teñen peticións novas, ou sobre se hai xente que aparece por alí a interesarse pola Sara ou no Grove ninguén pregunta por ela. En fin: Falade desto...se queredes e vos parece.


Respostas: hai

Respostas:
hai cousas que entran no campo da obviedade neste foro, polo cal xa non entramos.
Que eu sepa sobre a dorna de tope que se contrue nos Asteleiros Garrido non existe ningún tipo de proxecto para construilas en seríe nin siquera teño coñecemento de que Garrido teña outra encarga.
A embarcación a quen o seu dono lle puxo por nome "Sara", resposta o interés dunha persóa que quere ter unha embarcación de fasquía tradicional (polo seu aprecio as embarcacións tradicionais de Galicia) e co mesmo mantemento que unha de poliester ou mais ou menos, e decir, olvidarse de ir a chicarlle auga no inverno, despreocuparse de valdear no verán, non se encherá de auga cada vez que chova e non abrirá a madeira cando faga sol. E probablemente polas pinturas que leve, non será preciso pintala todolos anos.

Agora, patente vai ter que darlla (como os de poliester) e pintar tamén terá que pintala de cando en vez para que se vexa fermosa, e que na miña opinión os barcos ai que quererlle e pintalos (como se pon unha moza que quere agradar a vista) e poñelos bonitos e unha mostra de cariño cara a eles.

Ningunha embarcación tradicional galega leva orza, no caso das dornas levan un tablón que fai de quilla e logo as taboas da pardaquilla, "Sara" coma calquera dorna irá así. Tamén levará lastre, porque todas deste tamaño, hoxe, van lastradas, agora, non creo que sexa moi movil, nas que eu coñezo, tratase de pezas de chumbo na sentina que se retiran para pintar, ou noutros casos (galeóns) un quillote de ferro, recheo de chumbo soldado na escasa quilla que levan de por sí.
O prezo da Sra e como o de un veleiro de fibra de 8 metros, pero a intención da Sara e moito mais grande que o seu valor é o de unha alternativa.

E no me parece acertada a comparación cos cataláns, que eles chegaran a facer llauts en fibra, non quere tampoco decir nada que teñamos que envexar, aquí tamén se fixeron dornas en fibra, que non resultaron e os botes de Carril tamén son casi todos de fibra e non pasa nada e alí nos seus pantaláns hai moitas embarcacións non tradicionais. Si ti tiveras que poñer todalas dornas que hai no Grobe, na Illa, ou en Ribeira-Aguiño-Castiñeiras .... en pantalans por ter que deixarlle as praias os turistas, xa verías moitas tamén, probablemente mais. Non sei, tampouco quero compararme cada un ten o seu, e eu do noso estou moi orgulloso. E a nivel organizativo .......

O Sorro


Opcións de visualización dos comentarios

Seleccione a sua forma preferida de visualización de comentários e clique "Gardar opcións" para activar os seus cambios.

Destacamos


Comentarios recentes

Próximos eventos

Mostra de imaxes

Novo Sofía

Enlaces

Subscribir

Distribuir contido

Apoiamos