noraboa

Ao meu entender, o pouso que debe quedar unha vez rematados os Encontros de Cambados, é de ledicia por ver que as propostas da FGCMF están calando a cada máis en amplos segmentos sociais da nosa beiramar. Eu coñezo algo o mundo mariñeiro cambadés e pódovos dicir que coa xente de mar coa que falei estes días, todos recibiron moi ben as actividades, e estou a falar tanto de coñecidos membros da Confraría como das admirables mulleres de Guimatur, que viñeron con nós no "Nuevo Sofía". E iso é moi importante; como importante foi a diversificación das propostas en terra que, con maior ou menor éxito (algunhas puideron ser mellor aproveitadas), para miña sorpresa fóronse realizando na súa totalidade. Sí, xa sei que o tema da comida puido estar mellor, que nas "vilas" facía un calor abafante e deberían ter mellor sinalización, que o vento asasino do xoves e o venres deixóunos a todos e a todas medio escarallados, que deberíamos ter vendido máis Ardentías para asegurar o seu futuro, que debería haber unha maior ósmose entre os actos culturais en terra e a navegación....Todo iso e moito máis que estou seguro teñen apuntado os organizadores, é certo, pero o sábado á tarde, logo da impresionante saída pola ría, a taberna mariñeira a reventar, unha máis que digna presentación de libros e publicacións, o éxito de público o día anterior con Milladoiro, a xente enchendo o Pavillón na Onda, a carpa dos Artesáns, a exposición de maquetas e cadros dos mariñeiros cambadeses no Pósito ou paseando cheos de admiración polos pantaláns inzados de barcos de fasquías e procedencias múltiples, xunto con outro compañeiro da Illa de Arousa non puidemos máis que dicir: "esto marcha"...
Pois se isto marcha, debémolo aos membros da organización que levaron meses de traballo ímprobo para sacar adiante semellante tinglado e a todas e todos os que de xeito silandeiro colaboraron antes e durante os Encontros.
Nesta hora, a eles e a elas o meu agradecemento; mañá xa haberá tempo para corrixir eivas e superar os VIIºs cos, dende xa, ilusionantes VIIIºs Encontros
.
Dionísio Pereira